Przed pierwszą wizytą u psychologa

Jak znaleźć dobrego psychologa?  

Jeśli decydujemy się na wizytę u psychologa, najczęściej wybieramy osobę z polecenia – wiemy, że jest profesjonalistą, bo pomógł komuś z naszego otoczenia. To słuszna strategia - warto szukać psychologa o dobrej opinii, przyjmującego w renomowanym, znanym ośrodku.

Jeśli jednak wybieramy się do osoby, o której wcześniej nikt nie słyszał, warto sprawdzić jej wykształcenie, uprawnienia i znajomość podstawowych zasad udzielania pomocy psychologicznej.

Zgodnie z polskim prawem gabinet psychoterapii może otworzyć każdy. Dlatego dobrze jest wcześniej się upewnić, czy aby na pewno trafiliśmy do profesjonalisty. Dzięki temu podczas terapii będziemy czuli się bezpiecznie i mieli pewność, że jesteśmy w dobrych rękach.

Wykształcenie i uprawnienia

Najlepiej, by osoba udzielająca wsparcia terapeutycznego najpierw skończyła psychologię, socjologię, pedagogikę lub kierunek pokrewny i mogła się pochwalić tytułem magistra w jednej z wymienionych dziedzin.

Po studiach wyższych psycholog/socjolog/pedagog uczy się dalej – wybiera szkołę terapeutyczną (nurt, w jakim będzie się dalej kształcił). Szkoła ta powinna być minimum czteroletnia i kończyć się uzyskaniem certyfikatu psychoterapeuty. Każdy certyfikat posiada numer i musi mieć pieczątkę licencjonowanej szkoły terapeutycznej.

W niektórych, także licencjonowanych szkołach wcześniejsze ukończenie magisterskich studiów psychologicznych bądź pokrewnych nie jest wymagane. Od nas zależy, czy wcześniejsze uzyskanie tytułu magistra uznamy wówczas za warunek konieczny.

Dobrym rozwiązaniem jest też sprawdzenie, czy nazwisko naszego psychoterapeuty znajduje się na stronie internetowej renomowanych organizacji, zrzeszających osoby zajmujące się udzielaniem pomocy psychologicznej. Należą do nich np. Polskie Towarzystwo Psychologiczne, Polskie Towarzystwo Psychiatryczne, Polskie Towarzystwo Psychoterapeutyczne. Każda szkoła terapeutyczna ma swoje ośrodki i strony internetowe, gdzie można potwierdzić kwalifikacje naszego psychoterapeuty.

Superwizja i kontakt z innymi psychoterapeutami

Dla rozwoju własnego psychologa korzystne jest, by, prócz przyjmowania we własnym gabinecie, pracował jeszcze w ośrodku (poradni, szpitalu, organizacji pozarządowej), gdzie ma stały kontakt z innymi profesjonalistami w swojej dziedzinie.  

Duże znaczenie odgrywa też pozostawanie w procesie superwizji. Psycholog to niełatwy zawód. Stała opieka bardziej doświadczonego psychoterapeuty, możliwość przyglądania się sobie i uczenia się odgrywa istotną rolę w osiągnięciu jak najwyższego poziomu pracy z pacjentami.

Kontrakt – czyli na co się umawiamy

Najpóźniej na trzecim spotkaniu z terapeutą zawieramy kontrakt. Ustalamy, co dzięki terapii chcemy osiągnąć, po czym poznamy, że już osiągnęliśmy cele. Omawiamy częstotliwość spotkań (np. raz w tygodniu, raz na dwa tygodnie), czas trwania sesji (zazwyczaj około godziny zegarowej). Zwykle pacjent nie kontaktuje się z terapeutą pomiędzy sesjami, ale w przypadku młodzieży w kryzysowej sytuacji jest taka możliwość. To także ustalamy w kontrakcie. Czasem, w zależności od szkoły terapeutycznej, podaje się orientacyjny czas trwania  terapii.

Jeśli terapeuta specjalizuje się w innej dziedzinie, niż problemy, z którymi przychodzimy albo z innych względów nie podejmuje się pracy z nami, powinien nas skierować do innego ośrodka/psychoterapeuty, gdzie uzyskamy pomoc.

Co wolno terapeucie

Czas terapii to czas wyjątkowy – twórczy, pełen zmian, poszerzający spojrzenie na siebie i na świat. Jeśli autentycznie poddajemy się terapii, zanim nastąpi poprawa, prawdopodobnie pojawią się chwile bardzo dla pacjenta trudne. To moment mówienia o przeżyciach i nieuświadomionych dotąd emocjach, z którymi niełatwo się skonfrontować. Rolą terapeuty jest przeprowadzenie nas przez ten proces. Prawdopodobnie nie wszystko, co wtedy od niego usłyszymy,  będzie nam się podobało. To naturalne.

Kiedy jednak powinniśmy się zaniepokoić?

Terapeuta nie może oceniać, dawać jedynie słusznych rad, forsować swojego światopoglądu. Ma przedstawiać różne alternatywy, wspierać i pozwalać na samodzielne podejmowanie decyzji i działań (o ile nie zagrażają one naszemu zdrowiu lub życiu).

Obowiązuje go tajemnica zawodowa, wszystko, o czym jest mowa w czasie sesji, zostaje w czterech ścianach gabinetu. Terapeuta nie pyta o nazwiska osób, o których mówimy, czy o konkretne miejsca, nazwy, szczegóły, które nie mają związku z procesem terapeutycznym. Chyba, że sami chcemy je ujawnić.

Jeśli w czasie terapii cokolwiek nas zaniepokoi, wzbudzi wątpliwości, mamy prawo o nich powiedzieć, zapytać „czemu tak” i uzyskać odpowiedź, uzasadnienie takich a nie innych działań terapeuty.

Jest profesjonalny, ale mi nie odpowiada

Jeśli terapeuta posiada odpowiednie wykształcenie, kwalifikacje, pozostaje w superwizji i działa profesjonalnie, ale z jakiegoś powodu nam osobiście nie odpowiada, w każdym momencie możemy zrezygnować z terapii. Podawanie powodu nie jest konieczne.

 

Zarejestruj się

Jeżeli chcesz korzystać w pełni z naszego portalu, zarejestruj się.

Zarejestruj się
Zapraszamy do rozmów na czacie
Newsletter

Jeżeli chcesz otrzymywać od Nas informacje, wpisz Swój adres e-mail.

Formularz kontaktowy

* Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych

* pola wymagane

Projekt realizowany w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.

Odwiedziny:

Copyright © Rodzina na Plus 2014

Proszę czekać...